امام غریب
دلم رو پس نده بزار بمونه
جاش خوبه خوبه وقتی زیر پاته
چشم تموم دنیا رو گرفتی
با کفترایی که رو شونه هاته
اشکامو پاک نکن بزار بریزه
وقتی که حال و روز من خرابه
بزار بشینم سر راه خونت
حالا که عطر تن تو گلابه
دلم به این خیال دیدن تو
همیشه راضی بود ولی اومدم
از دل من تا غربت نگاهت
راه درازی بود ولی اومدم
ببخش اگه بیشتر از این ندارم
اگه نمی تونم به پات بسوزم
اما فقط اراده کن می بینی
می شینم و دل به حرم می دوزم
خونه ی کاهگلی قلب سردم
بدون تو همیشه بی فروغه
منم می خام ضریحتو ببوسم
بد موقع اومدم ، سرت شلوغه
فقط یه تیکه نون به ماها بدی
یا دونه واسه کفترات بپاشی
تا به همیشه عاشقت می مونه
آهویی که ضامن اون تو باشی
از پای سفره ی خدا پا شدی
تو هشتمین نون تنور رو خوردی
سرای سر شکسته ها رو بستی
دلای دل برده ها رو تو بردی
تو آسمون سرد این زندگی
بدون لطف تو نمی درخشم
گناه من زیاده اما آقا
بزرگی کن به خوبیات ببخشم
