نامه هايي كه براي تو پاره كردم _ 1
مي خنديد
زير ضربه هاي فرزندش
مي ماند
پشت حرفهايي كه پشت سرش زده بودند
عاشقانه استوار بود
با اينكه
فرزندش نگاهي افقي بر بدن عمودي اش داشت
آخرين نصيحت هاي پدرانه را هم به او كرد
و پدر
آرام آرام تمام وجودش را سردي فرا گرفت
فرو ريخت
و قامتش
شكسته درختي شد
بدون تنه
تبر
فرزندي لايق براي
جنگل پير !
|+|
مجید صالحی در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت 0:38
